Auteur: Stephanie Molenaar, 26 maart 2026

Is het jouw onrust waardoor je kindje onrustig wordt? Het is immers een van de eerste dingen die je hoort als er onrust is. Je moet kalmer zijn, je moet strenger zijn, je moet niet alles zelf willen doen, je moet eens slapen, je moet je baby niet zo pamperen. Want jij maakt je te druk en daarom is er onrust.

Maar waar komt jouw onrust dan vandaan?

Kijk, er is zoiets als co-regulatie. Gelukkig maar! Want kinderen kunnen helemaal niet zelf reguleren, ook dit is een groeiproces en vaste verzorgers zijn hierin super belangrijk. Dus ja, als jij gestresst bent dan is je kindje dat in een mum van tijd ook: jullie zijn één.

De hamvraag is echter of jij gestresst bent door een externe gebeurtenis of juist door alles wat er rondom je kindje gebeurt

Slechter slapen geeft ook stress, ook bij jou. Zorgen om het huilen, de groei, de gezondheid, de onrust: stress. En is je kindje erg onrustig, dan werkt die co-regulatie ook andersom: je voelt de stress van je kindje die weer jouw stress voelt en zo is er een vicieuze cirkel, het bekende kip-ei-verhaal. Daar komt nog eens bij dat het managen van je stress ook onder druk staat. Dingen die je vroeger deed (even vrij nemen, de natuur in gaan, binge-watchen, winkelen, werken, slapen), die zijn nu moeilijk te doen in combinatie met zorgen voor je onrustige baby. Het maakt kortom dat jouw vatje snel vol kan zitten en juist hierdoor de onrust weer verergert. Het maakt niet dat jij de onrust bij je kindje veroorzaakt.

De oplossing is dan ook niet vingers wijzen en ‘mom blaming’. Al was het alleen maar omdat een jong kindje al snel stress ervaart: een vieze luier, honger, jou niet zien: het is genoeg om cortisol te laten pieken. Juist als je dan met schema’s of trainingen gaat werken, gooi je olie op het vuur, stress gaat stapelen en waar stress is, is geen slaap. Zonder slaap geen rust en daarmee wel meer onrust.

Toveren met co-regulatie

Daarom kun je beter werken met die co-regulatie in plaats van deze tegen je te laten werken. Want: opgelegde rust wordt echte rust. Dat is het krachtige van dit systeem. Merk je de stress bij jezelf, dan kun je met een paar simpele technieken rust brengen. Dat voelt je kindje weer die hier echte rust van krijgt en dat pik jij weer op om van de opgelegde rust echte rust te maken. Als je bijvoorbeeld rustige muziek op zet, dan komen die rustgevende noten in hetzelfde deel van je hersenen binnen als waar die stress al zit. Hier is sprake van het ‘first in, first out-principe’, je kunt immers niet én gestresst én relaxt zijn. En op precies dezelfde plek worden ook de vitale functies geregeld. Dus een simpel liedje maakt al dat de stress verdwijnt, je ademhaling en hartslag vertragen, je kindje je dit bij jou voelt en evengoed zelf dit ook ervaart, en jullie dit ook weer aan elkaar (terug)geven.

Vanuit die rust is er verbinding en daarmee komt er slaap

Dat brengt je weer (iets van) energie en minder watten in je hoofd, waardoor je kunt uitzoeken wát nu de echte oorzaak is van de onrust. Misschien was het wel alleen de stress, maar meestal is het een combinatie van factoren. Het mooie? Juist door op deze wijze rust en verbinding (en slaap) te brengen voorkom je dat het van kwaad tot erger gaat.

Meer weten?

Muziek is een van de dingen waarmee je rust (maar ook onrust) kunt krijgen, ademhaling, huid-op-huidcontact, massages, geuren, bepaalde drukpunten en andere interventies werken allemaal met het stimuleren van de nervus vagus, waarmee de rust en verbinding weer terugkomt. Om je daar praktisch mee te helpen is er een fijne cursus mét hands-on werkboekje, waarmee je op deze wijze rust kunt brengen. De cursus geeft je uitleg en handvatten via een fijn stap-voor-stap plan waarmee je iedere dag gedurende een week weer andere tools krijgt en direct kunt toepassen. Allemaal tot eind maart 2026 voor een fijne actieprijs.